ہمے شور ءْ صلاہانی درگت ءَ وہدیں ماں بلوچاں ریاستی ادارہانی دوزواہیں مرداں معلوم بوت آہاں پروپیگنڈہ بنا کت کہ میر جان محمد دشتی باید انت کہ ووٹاں بہر مہ زْوریت۔اے حبر کہ ادیب ءْ لبزانت زانتکار ءْ دانشور، قوم دوست ءْ وطن دوست باید انت کہ سیاست ءَ بہر مہ زورایت ءْ چہ وتی چاگرد ءْ مہلوکاں گستا بہ بیت آہانی مشکل ءْ جنجالانی آسان کنگ ءِ توجیل در مہ گیجیت ءْ پہ وتی راج ءَ یک شریں بانداتے ءِ جہداں گوں مہ بیت پوچیں حبر انت۔

جدیدیت چونائی ءَ وتی تہا اَنچیں آئیڈیالوجیکل گراونڈے کہ آزاتی ءَ برجاہ داریت۔ ارتقا ءِ حساب ءَ جدیدیت پہ آزاتی ءِ برجاہ کَنَگ ءَ زمان وسطیٰ اِیں دؤر ءِ لیکہّاں رَد کنت۔ بلئے عقلی عظمت ءِ حساب ءَ اے زمان وسطیٰ اِیں دؤر ءِ لیکہّاں عقلی کنائینگ ءِ دَرس ءَ دنت۔

1725 ءَ کراچیءِ یک کسانیں میتگے’’کوک‘‘کہ مرچی ایشی ءَ لیاری گوشنت۔بلوچی راجی سیاست بہ بیت یا لبزانکءُُ معشیت کراچی،لیاری ءِ جہہ منندیں بلوچاں وتی وس ءُُ واک ءَ مدام جہد کتگ ۔

نیکراہی زانتکارانی ردا اے وہداں داں دنیا ءَ یک لکھ ءُُ بیست ءُُ چار ہزار پیغمبر دیم دئیگ بوتگ انت گپ ایش انت کہ پرچہ؟ مردماں جتا جتائیں وہد ءُُ زمانگاں پیغمبر ءِ پرچہ زلورت بوتگ ؟ ایشی ءِ پسو ہمیش انت کہ بنی آدم ہرچ وہد ءَ راہشون ءُُ رہدربر ءِ زلورت بیت بنی آدم چہ وت ءَ وتی راہ ءُُ کشکاں گشینت نہ کنت ۔

ارواہ رُژن ءِ شوہاز ءَ در کپگ لوٹیت بلے من آئی ءَ را گوں سانکلاں بستگ۔۔۔”

مکران بلوچستان ءِ ہما دمگ اِنت کہ مدام گرمی ءِ آس ءَ روک اِنت بہ گندئے ہمے واستہ اے ہند تربت کہ معنائے قبر اِنت کہ چو دوزخ ءَ گرم اِنت آ دگہ حبرے کہ وائے وطن حشکیں دار بلئے گرمی ءَ وَ گرم اِنت ۔

اے وہد ءَ بلوچستان ءِ مہلوک ءَ درائیں پاکستان ءَ اے اعزار حاصل انت کہ اے صوبہ ءِ مردم چہ پاکستان ءِ ایندگہ صوبہانی مردماں چے گیش سیاسی سنچ ءُُ بود ءِ واہند انت ءُُ اگان بلوچستان ءُُ سیاسی منظر نامہ چارگ بہ بیت گڑا گندگ ءَ کیت کہ بلوچستان ءِ مردمانی تہا مکران ءِ مردم سیاسی حساب ءَ چہ بلوچستان ءِ ایندگہ ہند ءُُ دمگانی مردماں گیش باشعور ءُُ زانتکار انت ۔