ممتاز یوسف ءِ شعری دپتر’’بے نام‘‘ چھاپ ءُُ شنگ بوت بزاں کلمانٹ بانور بوت ءُُ کلمانٹیں واھگاں وتارا سُہریں بانوری گشان ءَ مانپوشت ۔ بلے یک گپے منی مجگءَ نئیت کہ ممتاز یوسف ءَ وتی شعری، پدا اولی دپتر بزاں شعرانی نام بے نام چیا کُت ءَ؟؟۔

۲۱ اپریل ءَ گنجیں گوادر ءَ یک انچیں پُسگے ودی بوتگ اَت کہ آئیءِ کتہ کاری ءُُ ازم بلوچی زبان ءُُ لبزانک ءِ بن ہشت زانگ بنت ۔درائیں پڑاں واجہ ءِ کاراں کس چیر دات نہ کنت آتریگدار،شاعر،آزمانک ،زبانزانتی ،لبزبلد،گشتن ،نمدی ،تاریخ،ہرچی کہ بلوچی زبان ءُُ لبزانک ءَ است انت آہود ءَ اے واجہ ءَ اولی ءُُ بنکی کار کتگ۔

چوش کہ زُبان ءِ درور آپ ءِ وڑ ءَ اِنت کہ وتی راہ ءَ وت پچ کنان کنت ءُُ دیم ءَ روان کنت۔ البت اگاں مارا چیزے ءِ نیمگ ءَ دلگوش دیگی اِنت آ راست نبیسّی اِنت۔ گال تُری ھر گالوارے ءِ بہ بیت بلے آئی ءِ نبیسّگ رد مہ بیت۔

منی پت ءَ وتی زند ءَ بازیں پرشت ءُُ پروشے دیستگ ،زند بکشوک ءُُ گروک حدا وند انت ،منی پت ءَ گوں آئیءِ زند ءَ بازیں وئیل ءُُ واکیائے سر ءَ کپتگ اَت بلئے حدا ءَ آئیءِ زند مدام پہازاِتگ ،کسانی ءَ آئیءَ را گرمپک ءِ گور جتگ اَت کہ آوہداں اے اوں یک بے علاجیں نادراہی یے ات۔بلئے آئی ءِ بحت ءَ پہ راج ءُُ بلوچی لبزانک ءَ زانہ بازیں کارے نبشتہ اَت ۔

گمان بوئگ ات کہ آمنی دستءَ پہ دائمی لگوشگ دور روگ ءَ ساڑی اِنت۔ ہمے رنگءَ کہ دستانی مُچاں ریک ماں بکنے ءُُ پدا بہ پرْنچے ریک دستان تھا نہ مان انت آ اوں ہمے رنگءَ منی زندگی ءَ حانگءِ وڑا نہ اَت آچمّاں سِست چٹا گار بوت۔

بلوچی زُبان ءِ ھستیں وھد ءِ ورنائیں زُبان زانت واجہ زیا بلوچؔ وتی کتاب ’’بلوچی راست نبیسّی‘‘ ءِ تہ ءَ گْوش اِیت کہ ’’زُبان دودمان ءِ ساہ اِنت ءُ نبشتہ رھبند زُبان ءِ ساہ اِنت‘‘۔ بزاں ھمنچو بستار کہ زُبان ئیگ اِنت ھمنچو آئی ءِ نبیسّگ ءِ ھم ھست اِنت۔ ھمے زُبان اِنت کہ ترا چہ ھر راج ءَ جتا کنت۔

تنگویں بیلاں! گوں سیدہاشمیءِ رہبندءَ بازیں کلمکار ءْْ زبان زانت اے واستا تپاک نہ کنت کہ سید ہاشمیءَ بس مکرانءِ گالوار وتی رہبند ءَ زْرتگ۔

بلوچی کُہنیں بتلے است کہ 
کار نہ انت کواروکیں کوانٹانی 
بار ءَ ہما جونگیں لیڑو زیراں