بلوچی زبان ءُُ لبزانک ءَ را چنائی ءَ یک جوانیں کدگے نہ رستگ کہ آئی بانزل جوانی ءَ پچ بہ بنت ءُُ پہ زبان ءُُ لبزانک ءَ ہما کاراں کت بہ کنت کہ یک زبانے ءَ را کنگی اَنت۔مروچیگیں دور یک سیاسی دورے ءُُ ہچ کار بیدئے سیاسی سروکانی ءَ بوت نہ کنت ۔یک اکیڈمی یے کہ جہدآئی ہمیش اِنت کہ بلوچی زبان ءُُ لبزانک ءَ را یک انچیں جائے ءَ سر بہ کنت کہ آئی ءَ را بوہگی بوتگ۔

ملا فاضل وتی عہد ءِ ہما شاعری انت کہ آئی ءَ ہمک رنگیں بنگپانی سرا شعر نبشتگ ،آئی ءَ عشق ءُُ مہر ،جنگ ءُُ جڑ یاکہ چاگرد ءُُ اندری ہروڑیں بنگپ نبشتگ۔ آئی ءَ وتی شعراں چہ راج ءَ سوج داتگ ۔

دستونک عربی زبان ءَ لبزے ایشی ءِ بزانت جنکاں گوں گپ ءُُ دیوان کنگ انت ۔فارسی زبان ءِ تہا ہم پہ ایشی ءَ غزل ءِ لبز کار مرز بوتگ ۔ اے لبز چہ غزالہ ءَ دراتک بزاں ہما ٹپی بوتگیں آسک ءِ گریوگ ، تلوسگ ءُُ نالگ ءُُ پریات ءَ را ہم غزل گشگ بیت ۔

باز روچ ءَ دل گشگ ءَ ات کہ وتی چاگرد ءِ چیزے حرابیاں دیم ءَ بیاراں ۔ باز حرابیاں سرا جیڑات بلئے سر پر بوہگ ءَ نہ ات کہ کجا انچیں شری یے دیم ءَ بیاراں کہ مارا آئی ءِ سرا فخر بہ بیت ۔

ٹونی بِلئر نسلی مُچی یا گروہ ءَ یک احتباسے(repression) ءَ گوں بندیت کہ اے وَکشی جوڑ بوتگ، اے درگت ءَ اے چِد ءُُ دیم سَگَگ ءُُ برداشت کنگ نہ بنت۔

بلوچی اکیڈمی ءِ پہ بلوچی لبزانک ءِ گیش کنگ ءَ یک بلائیں کردے است انت کہ کس ایشی ءَ چہ انکار کت نہ کنت ۔ مروچی ہما جاور انی کہ بلوچی اکیڈمی دیمپان بوتگ ءُُ است انت بائد سرجمیں راج پاد بئیت ءُُ گوں اکیڈمی ءَ یکجائی بہ کنت ۔

برے برے من ماں دل ءَ جیڑاں کہ ماں دنیا ءِ وش بہتاں چہ یکے مناں کہ من وتی ماتی زبان ءِ وان گءُُ نبشتہ کنگ زاناں ۔بلئے اے نیکیں پال ہما وہداں منی بہر ءَ کپت وہدے من چندے براس مٹیں سنگتاں ( کہ آیانی بارہ ءَ جہل ءَ نبشتہ کناں ) گوں نندگ ءُُ پادآہگ بزاں چہ آیانی بے مٹیں دیواناں دربرت انت ۔

بلوچاں گشتگ کہ’’ راہ پہ روئگ ءُُ کار پہ کنگ‘‘اے بتل ءِ بزانت ءَ زانتکارے بلکیں گہتر بہ کنت بلئے من سرپد باں کہ کریم ءِ ہما شعر وت ایشیءِ معنا ءَ بس اِنت کہ ’’زند پہ جیڑگ ءُُ مرگ پہ مودگ ءَ آسان نہ بیت ،ہشکیں نندگ ءُُ زالی زارہاں گزران نہ بیت‘‘ بزان ایوکءَ گپ ءَ کنگ ءَ ہچی نہ بیت بلکیں چیزے کنگ ہم ۔بلئے مرچاں چوش نہ اِنت ایوک ءَ گپ بیت بلئے کنگ نہ بیت ۔