کروناس دیہانی پت اَت ۔آئی ءَ ’’وھد‘‘ ءَ را وتی نام پر کتگ اَتءُُ گوں وتی گہوار ریھا آروس کت کہ آ زمین ءِ دیھ اَت ۔کروناس ءَ وتی پت ارونس کشت ءُُ وت دیہانی بادشاہ بوت ۔ارونس بزاں ’’اولی‘‘’’ بنکی‘‘ ارونس ءَ مرگ ءِ وھد ءَ آئی ءَ را گشت کہ ’’ تو من ءَ کشے ءُُ منی تحت ءَ چہ من پُلے، بلئے تئی جندءِ چک ترا چہ تئی تحت ءَ زبہر کنت ،پرچکہ بدی ءِ آسر بدی اِنت، پمشکہ کروناس ءَ وتی انان گپت۔ آئی ءَ چکے کہ بوت ہما ساھت ءَ پلک اِت ئےِ اولی سیہیں جنک ہیسٹیا ،ڈیمیٹر ءُُ ھرا، پدا دوئیں بچ حادث ءُُ پوسیڈن۔ یک یک ءَ آئی ءَ دراہ پلک اِت انت۔ ریھا سک پریشان اَت، آئی ءَ وتارا دلجم کت کہ آ آئی ءِ آؤکیں چک ءَ ہچ وڑا نہ وارت ۔آ سدک اَت کہ اے نوکیں چک بچکے۔
دیدگانی آسگواریں ساہتاں سرپد نہ اِنت
کس منی ذگریں زہیری گریوگاں سرپد نہ اِنت
تیوگیں دنیا چو پل ءَ سرپتگ ءُُ پیداور اِنت
ءُُ منی بے برکتیں دل برکتاں سرپد نہ اِنت
نوبتاں نوکیں واہگاں نوکیں
نوکیں سالے پدا پمن اتکگ
یاھدا سال ءَ پال ءُُ ماسگ کن
امبری ہور ءُُ شرتگے نیست اِنت
یک وھدے بوتگ کہ نوکیں سال ءُُ ماہاں مردماں گوں وت کول ءُُ کرار کرتگ کہ آوکیں وہد ءَ آ ردیاں بہہ نہ کنت کہ پیسر ءَ آئیءَ کتگ اَنت ،یاکہ چشیں کولے کتگ کہ آوکیں سال ءَ وتی درائین گندہکاریاں یل کنت ءُُ یک نوکیں زندے ءِ بنگیج ءَ کن انت بلئے نوں دور بدل بوتگ ہمک ماہ ءُُ سال نوکی ءِ بدل ءَ پیسریگیں سال ءِ وڑ ءَ کہن زانگ بیت ،بزاں اگاں یکے ءَ گشگ بہ بیت کہ یار نوکیں سال اِنت تو چے چے نوکیں کار کن ئے داں آئی ءِ پسو ہمے بیت کہ پیسرا اے سال ءِ کاراں سرجم بہ کناں گڈاں نوکیں
سعودی سرکاری رسانک در ءِ رد ءَ سلطنت عمان ءُُ مسقط ءَ سعودی ءِ کماشی ءَ ٹہیتگیں فوجی تپاکی ( اتحاد) ءَ ھوار بوھگ ءِ سوڈگ کتگ۔ اے تپاکی دمگ ءَ ناشری ءُُ شدت ءِ دیم ءِ دارگ ءَ جوڑ کنگ بوتگ ۔
نامداریں کولے است اِنت کہ ہما قوم جہان ءَ بہہ سوبمند بوت نہ کنت داں وہدے وتی لس مہلوک ءُُ درتہ پچاں مہ امباز ایت۔اے گپ بلکیں پہ اِش کنگ ارزان بہ بیت بلئے ایشیءِ اندری مارشت انچو ارزان نہ اِنت پرچکہ وھدے قومے ءِ سروک گوں قوم ءَ مخلص ءُُ دل پہک مہ
رپتگیں زہیرانی گلہ ءَ مکن موسم
تبد چنچو روچانی سینگ ءَ کماتگ من
رولہ ایں گمانی من پاسپانی یلداتگ
بلوچی زبان ءُُ لبزانکءِ رگ ءُُ ریشگاں ساز ءُُ زیمل ءِ توار اوں گندگ ءُُ مارگ بیت انچو کہ یکبرے واجہ استاد شوکت حیات ءَ گشتگ اَت کہ بلوچ ءِ ہمک پُسگ یک شائرے ،منی دل ءَ شائری ءِ ہمرائی ءَ بلوچ ءِ پسگاں گوں ساز ءُُ زیمل ءَ اوں بلائیں واھگے بندوک اِنت چنائی ءَ ساز ءُُ زیمل ہمک قو م ءِ تہا است انت ءُُ ہمک راج ءَ وتی زیمل
نہ ساہگے نہ درچکے نہ وشیں آپسرے است
منزل منی وَ گاریں نہ راہ ءُُ رہسرے است
جاہل کجام مردم گشگ بیت؟ ہما کہ کسی گپاں بئے مہ کنت ءُُ ایوک ءَ وتی جند ءِ دلیگاں بزور ایت ،یاکہ ہما کہ جاہل ءَ سرپد کنگ ءِ جہد بہ کنت ۔اے گپ ءَ ہرکس زانت کہ دنیا
