بختاور ! مروچی ویلنٹائن روچ درائیں عاشق وتی محبوب ءَ پل دئیگ ءَ انت ءُ من وت کشی کنگ ءَ اوں ۔۔۔۔۔وھدے منی نمدی تر ارسیت گڈا من زمین ءِ سرءَ کپوک بنت ۔ ءُ منی ساہ دراتکگ ۔ھچبر اے دل نہ آر تگ ات وت ءَ یک روچے کش اں بلے وھد ءُ جاوراں بے وس کتگ کہ نوں من زندگی ءَ دراءَ اللہ ءِ باھوٹ کنگ ءَ اوں ۔من گوں دل ءُ جان ءَ ترالوٹ اتگ ۔ تئی حاترا من وتی ناکو وانند گیں جنک یل ءَ داتگ آمیڈیکل کا لج ءَ چہ انجیئرنگ کنگ ءَ چہ پد بالی گوراب ءِ (پائلٹ) جو ڑ بوھگ ءَ ات من رد کتگ ات کہ من ویڑک پاس کتگ ۔

اے وہد ءَ ملک ءَ گچین کاریانی بج بجارگ انت بلئے زانگ نہ بیت کہ جاور حال چونیں تابے ور انت پرچکہ پاکستان ءِ بن دپتر ءَ اولی وار ءَ ملک ءِ ہما دمگ کہ آئی ءَ ہچبر گوں ملک ءِ حاکم ءُُ واکداراں گلہ ءُُ زنگے نہ جتگ ،اے نوبت ءَ زہر شانی ءَ انت کہ آہانی حاکمی چہ ایندگہ در ءُُ سراں برز تر منگ بہ بیت۔

زند ءُُ مرگ ہردو راستی اَنت زند است داں مرگ اوں یک راستی یے ہمے رنگ ءَ دروگ است داں راست اوں یک راستی یے پمشکا ہرپیم ءَ مردم حاموش بہ بیت بلئے گویاکی ءَ کس داشت نہ کنت ہمے گویاکی ءُُ ہلوت یک وہدے کیت کہ جاک ءُُ سلوتاں مٹ بنت ءُُ ہمے جاک ءُُ سلوت پدا راستی ءُُ گواچن بنت ۔باز گوں حاموشی ءَ روت ءُُ باز گپے جنت کہ داں کرن ءَ گیر کیت کہ فلانی ءَ گپے جتگ اَت ۔

مردمانی بے سوبیں زہر کنگ ءُُ نالانی کسی سر پر نہ بیت ،بلوچی زبان ءَ را استاد وَ باز رستگ بلئے زانتکار ءِ ڈکال اِنت ۔منی گوں درملکاں ہمک مردماں گوں کہ گپ ءُُ حال بوتگ اَنت آیانی گلہ ءُُ زانگ باری ہمیش اِنت کہ کس گوں کس ءَ تپاک نہ کنت ہرکس گشیت کہ من بس ایوک ءَ بلوچی زبان ءُُ لبزانک ءِ سرتاج بہ باں ۔

شاعر اللہ ءِ اے مہلونک یک ساہدارے یک سرگے دارایت یک پیشانی یے کہ برے برے مجینگ ءِ کار ءَ کیت دوچم گوں مچاچ ءُُ برواناں یک پونزے کہ برے برے دوست ءُُ بیلی ءِ راہ داتگیں پلاں بوچنت یک دپے کہ پہ ورگ ءُُ گپ جنگ ءَ کارمرز بیت سی ءُُ دو دنتاں گوں یک للکے ،یک زنوکے ،دو دوست ءُُ پاد ءُُ یک لاپے اوں دارایت ۔آ یک ساہ یے دارایت الم ورگ لوٹیت۔

ہیرونک ءِ نام ءِ اشکنگ ءَ گوں لنٹ پہ بچکند ءَ مہتل نہ باں ۔اگاں مردم اول سراں دست ءُُ دروت انت ءُُ گشیت کہ چہ ہیرونک ءِ دمگ ءَ انت چم رژنا بنت ءُُ تب اگاں نگیگ انت ءُُ دل ءَ گرانی یے ،جان ءَ دردے پر انگت ءَ لنٹ دارگ نہ باں ۔

منافق ،دروگ بند،جاہل،پندل ساز بے مہر ءُُ بے وفائیں دوزواہ وَ ہرجاہ ءُُ ہمک قوم ءَ است انت بلئے اے شہر ءَ ایشانی کچ ءُ کیل باز انت ۔ کوئٹہ ۔۔۔۔ہما شہر بوتگ کہ وتی زید ءُُ زیبدار ی ءَ یک وہد ے ایشی ءَ را لیٹل پیرس اوں گشگ بوتگ بلئے نوں چوش نہ انت پیرس وَ دوریں گپے اے وَ شہرے ءِ گشگ ءَ اوں دپ میاری بیت ۔کوئٹہ ءَ سد ءَ یک انچیں مردمے دربئیت انت کہ ہما وڑ بوتگ کہ ہما وڑ وت ءَ داشتگے بلئے ہزاراں لکھاں مردم بدل بوتگ انت ۔

بلوچی ءَ گش اَنت کہ گپ ءَ بِجا ءُُ درکن اے گپ ءِ مانا ءُُ بزانت ءَ ہمک مردم زانت ءُُ سرپد اِنت بلئے کس اے گپ ءَ کِمار نہ کنت ءُُ ہرچی کہ دپ ءَ کیت آ درے کنت۔بلئے لبز ہما چیز انت کہ شر ءَ شِر ءُُ شِر ءَ شَر کت کنت۔