گوستگیں روچاں بزاں ۲۰۱۷۔۱۔۳۱ ءَ بلوچی اکیڈمی کوئٹہ ءَ واجہ ناصر جالب ءِ کتاب ’’ رودادِ وفا‘‘ ءِ دیمدارئی مراگش جم دارگ بوتگ اَت ۔ واجہ ناصر جالب کہ وت یک شاعر ءُُ ادیبے زانگ بیت ءُُ

ہما اِنت چہ تئی بچکند ءَ کپتگ
زمانگ دژمن انت مئے رند ءَ کپتگ

کیپ بیت کما ر بیت برے چہ دیدگاں منی
ارس ءُُ حون ءِ ہار بیت برے چہ دیدگاں منی

اوست بے آسر انت
زند آس ءُُ چر انت

ترانگ ءِ چولانی منگیراں اگاں ہردے رسنت
کیپ لوٹیت آسمان،سینگ زمین ءِ اوں اوشنت

باز براں دل گیشت کہ ہرچ راستی یے کہ تو زان ئے آ درائیں گپاں گوں پہکی ءَ درشان بہ کن ،بلئے رند ءَ گیر کیت کہ من کجام شہر ءِ نندوکاں

کروناس ءِ تحت ءَ ایر گیجگ ءَ پد ،سیہئیں چکاں ملکت وت ماں وت ءَ پہ ٹاس بہر ءُُ بانگ کت انت۔کستریں زیوس ءِ بہر ءَ آزمان کپت،پوسیڈن

انچو گشنت ’’ہرمرگ ،بالء وت‘‘ بزاں ہمک مردم ءِ وتی یک آٹئیگ ءُُ اوپار ءِ کچ ءُُ کساسے بیت ۔ہمک مردم ءِ گران باری ءِ ڈبہ ءِ کوپگاں کنگ ءِ اوں وتی جند ءِ کچ ءُُ کساسے بیت۔بزاں آ وتی کچ ءَ

ھور ءُُ شرتگ پہ ابرم ءُُ ھدائی دادے ءِ دروشم ءَ رحمت بنت ءُُ ملک ءُُ راج ءِ ہشکاوگیں زمیناں میزرین انت چشیں جاہ ءُُ مقامے دنیا ءَ نیست کہ آ ئیود ءَ پہ ھور ءُُ شرتگ ءَ دعا کنگ مہ بیت ۔ہمے ھال پاکستان ئیگ

شادءُُ وش واب باتے!
من وھدے اے ہبر اِش کرت کہ تئی ادیراہ ءِ زیارت ءَ روانت، من مدام ہمے روچ ءِ ودار کرت کہ تئی قبر ءِ ڈیل ءُُ بالاد ءَ بگند